MLM | วันแรกที่ไม่เคยลืม ในธุรกิจเครือข่าย mlm
วันแรกที่ไม่เคยลืม ในธุรกิจเครือข่าย mlm
สวัสดีครับ ผมชื่อ ณัฐวุฒิ สืบนันตา วันนี้ผมขอเริ่มต้นบทความแรกของ Blog นี้ เสมือนการเปิดตัวครั้งแรกของชีวิต ที่จะเริ่มตั้งใจแบ่งปันความคิด แบ่งปันบทความที่มีค่าให้กับใครหลายๆ คนที่กำลังมองหาทางออกของชีวิตบนโลกธุรกิจเครือข่าย MLM ด้วย เรื่องราวของผมเองที่ได้เจอในธุรกิจเครือข่ายของผม ตั้งแต่วันแรกที่เข้าร่วม จนวันล้มเหลว และจนถึง วันที่เจอทางออกของธุรกิจโดยบังเอิญ
คลิกดู video เพื่อดูเนื้อหาของบทความนี้ แต่ถ้าท่านชอบที่จะอ่านท่านสามารถอ่านข้างล่าง Vieo ได้เลยครับ
ถ้าคุณดูบทความใน Video จบแล้ว ผมขอแนะนำให้คุณอ่านบทความที่ต่อจากเรื่องนี้ คือเรื่อง ทำอย่างไรให้มีแต่คนวิ่งเข้ามาขอเข้าร่วมธุรกิจกับเราเองโดยที่เราไม่ต้องเอ่ยชวนเขาแม้แต่คำเดียว (ภาค 1) คลิกอ่านได้เลยครับ
ความลับบางอย่างที่คนทำธุรกิจเครือข่ายกว่า 99% ไม่รู้ และอาจจะไม่มีโอกาสได้รู้เลยก็ว่าได้ถ้าความเชื่อของท่านแคบเกินกว่าที่จะเปิดรับสิ่งใหม่ ๆ ได้ และสิ่งใหม ่ๆ นี้ที่ผมเจอโดยบังเอิญมันทำให้ผมตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ นั่นคือความลับที่สามารถทำให้ท่านทั้งหลายที่ตั้งใจสุด ๆ ที่จะทำให้ตัวท่านเองประสบความสำเร็จ สามารถนำความลับนี้ไปสร้างธุรกิจเครือข่าย MLM ของท่านให้ประสบความสำเร็จ แบบไม่มีวันล้มเหลวอีกเลย หากท่านรู้ความลับนี้แล้ว
ความลับในการทำธุรกิจของผมที่ยิ่งทำยิ่งมีความสุขกับชีวิตมากขึ้นทุก ๆ วัน นั่นคืออะไร มันมีจริงมั้ย ท่านอยากรู้แล้วใช่มั้ยหล่ะ!
แต่ก่อนอื่น ผมมีข้อแม้อยู่ 1 ข้อ ข้อแม้นี้มันจะช่วยให้ท่านเข้าใจอย่างลึกซึ้งเลยก็ว่าได้ นั่นก็คือ ท่านต้องเคยล้มเหลวเสียก่อน…
……………….
……………….
ท่านฟังไม่ผิดหรอกครับ! ที่ผมบอกว่าต้องล้มเหลวเสียก่อน…
ทำไมหล่ะ! ทำใมต้องล้มเหลวเสียก่อน ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย?
เพราะไม่มีใครสอนท่านได้ ไปมากว่าตัวท่านผ่านประสบการณ์ด้วยตัวท่านเอง ท่านอย่าพึ่งดูถูกความล้มเหลวของท่านเองนะครับ เพราะถ้าท่านเคยล้มเหลวมาแล้ว นั่นหมายความว่า ท่านกำลังจะสำเร็จในไม่ช้า วงเล็บไว้ว่า “ถ้าท่านยังไม่ยอมแพ้เสียก่อน”
ผมได้รู้จักกับธุรกิจเครือข่ายครั้งแรกตอนที่ผม อายุ 19 ปี ในตอนนั้น ผมได้รับโอกาสทางธุรกิจจากรุ่นพี่ของผมคนนึง เขาพูดให้ผมเห็นถึงประสิทธิผลของผลิตภัณฑ์ตัวนึง ทำให้ผมถึงกับตะลึงเลยทีเดียว ว่ามีผลิตภัณฑ์ดีขนาดนี้เลยหรอบนโลกนี้ (ฟังดูเวอร์ดีมั้ยครับ) ในตอนแรกผมไม่ได้สนใจในตัวธุรกิจหรอกครับ
เพราะผมคิดว่า มันเป็นของไกลตัวผม ผมขายของไม่เก่ง พูดไม่ค่อยเก่ง เป็นคนเงียบ ๆ ด้วย ไม่ใช่คนที่พูดเป็นต่อยหอย แต่สิ่งที่ผมสนใจนั่นก็คือ ผลิตภัณฑ์ เพราะมันน่ามหัศจรรย์ เป็นผลิตภัณฑ์อาหารเสริมสุขภาพ ที่มันช่วยบำบัดโรคได้ด้วย ทำให้ผมคิดจะเอาผลิตภัณฑ์ไปให้คุณย่าของผมกิน คุณย่าผมเป็นอัมพฤก ถ้าท่านได้กิน เผื่อว่าคุณย่าของผม จะได้กลับมาเดินได้ นั่นก็เป็นแรงบันดาลใจในครั้งแรกของหลานชายคนนึง
นั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ ที่ทำให้ผมได้ตัดสินใจก้าวเท้าเข้าสู่โลกธุรกิจเครือข่ายเป็นครั้งแรก จากเป้าหมายว่าต้องการสินค้านั้น ๆ ไปช่วยชีวิตย่าของผม ในตอนที่เข้ามาทำธุรกิจช่วงแรก ๆ ยังไม่ได้ทำอะไร ได้แต่ศึกษาการทำงานจากระบบสอนงานที่เขามี ในผมศึกษาวิธีการทำงานต่าง ๆ ในเวลาเดียวกันนั้นผมคิดวนเวียนอยู่ในสมองเสมอว่า…
ผมจะประสบความสำเร็จได้ ผมจะต้องขายของ ชวนคนจริง ๆ หรอเนี้ย มันไม่ใช่ผมเลยหน่ะ แต่ก็ “เอาวะ…เพื่อความสำเร็จ ต้องลองดู” (คิดในใจ)
เริ่มต้นเรียนรู้อย่างมุ่งมั่น และตั้งใจ อัพไลน์ ทีมงาน แนะนำอะไร ก็ทำตามเกือบทั้งหมด
เริ่มต้นจาก เอากระดาษมา List รายชื่อ ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง คนรู้จัก รายชื่อคนที่อยู่ในโทรศัพท์มือถือ และคนที่นึกได้ หรือคนที่เคยเจอหน้า ก็เขียนออกมาให้หมด แล้วโทรไปแนะนำธุรกิจ และนัดหมายให้ได้ อย่างน้อยสัก 2-3 คนต่อวัน โอ้ ต้องทำแบบนี้จริง ๆ หรอ ผมไม่ชอบโทรไปหาใครต่อใครที่ไม่รู้จักเลย เพราะว่าไม่รู้จะพูดอย่างไร แต่ก็ฝืนทำต่อไป
เพื่อความสำเร็จ แต่งสคริปขึ้นมาเพื่อช่วยในการพูดที่ต่อเนื่อง อัพไลน์แนะนำให้ผมโทรไปหาเพื่อน ๆ ก่อน แต่แอบผมเริ่มจากโทรไปหาคนที่รู้จักก่อน เพราะไม่กล้าโทรไปชวนเพื่อน เดี๋ยวมันจะถามคำถามที่ตอบไม่ได้
แต่แล้ว ก็เริ่มโทรไป สายแล้ว สายเล่า มีคนรับนัดนะ แต่พอถึงเวลา ไม่ยอมออกมาตามนัด ด้วยเหตุผล ร้อยแปด เช่น รถติด,ไม่ว่าง,เรียนอยู่,มีกิจกรรม,กลับบ้าน,แม่มา,หมาป่วย,รถชวนกันหน้าบ้าน,ขี้เกียจไป,ไว้วันหลังได้มั้ย ,เอาไว้ทีหลัง ,หิวข้าว,แบตมือถือหมด,ลืม,ไกล,ฝนตก,แดดออก,ลมแรง,แดดร้อน ฯลฯ โอ้สาระพัดกับคำปฏิเสธ
นึกว่าจะง่าย ทำไมมันยากอย่างนี้หนอ พอหลังจากรายชื่อที่โทรไป
เริ่มหมด ก็เริ่มคิดจะหารายชื่อคนทาง Internet เห็นทีมงานเค้าแนะนำเหมือนกัน ก็เลยลองทำดู
ก็เริ่มจากคนไม่รู้อะไรเลยนี่แหล่ะครับ เริ่มจากเอาตัวอย่างของ ทีมงานมาดูแล้วทำตามและปรับแต่งให้เป็นของตัวเองซะ พอเดาออกมั้ยครับ ว่าผมทำอะไร?
ทำ E-mail ขึ้นมา 1 ฉบับครับ ใส่ข้อมูลของบริษัทเข้าไป ข้อมูลเปิดใจคนต่างๆ แผนธุรกิจแบบย่อม ๆ (เพราะทีมงานบอกไม่ให้ใส่แผนธุรกิจในอีเมล์ทั้งหมด)แล้วใส่ตัวอย่างคนสำเร็จ ใส่ข้อความดึงดูด ต่าง ๆ นา ๆ เช่น ทำง่าย ได้ เงินแสน ภายใน 3 เดือน อะไรประมาณนี้
แล้วจากนั้น ก็ใช้โปรแกรม ดูดเมล์ ดูดเมล์จากเวบไซต์ต่างๆ มา แล้วก็ใช้โปรแกรมส่งเมล์ไป โอ้! ทางออกมาแล้ว แบบนี้แหล่ะ ง่ายกว่า ต้องโทรไปหาคนซะอีก
แต่ช้าก่อน…เหมือนจะง่ายครับ
ปัญหาที่เกิดขึ้นคือ ส่งเมล์ไปจำนวนมาก แต่จำนวนคนตอบรับมีน้อยมาก คนที่ตอบรับมา ก็ใช่จะเข้าร่วมธุรกิจ ทีมงานก็พูดให้กำลังใจมาเล็กน้อยว่า “ทำงานทางเน็ต มันเหมือนกับการตกเบ็ดไกลบ้าน ยากหน่อยนะ เพราะความเชื่อถือมันมีน้อย” พูดก็ลองคิดตามในคำพูดนี้ จนทำให้ผมไม่คิดอยากจะทำธุรกิจเครือข่าย MLM ผ่าน Internet อีก
โอ้! ไม่ง่ายเลยหนิหว่า ผมเลยหันกลับมาทำในวิธีที่ผมเคยได้เรียนรู้จากระบบสอนงานอีกครั้ง เฮ้อ…(ถอนหายใจ)
ผมเริ่มกลับมาทำงานแบบเดิม ๆ ที่ผมเคยเล่าให้ฟังในช่วงต้น ๆ แล้ว แน่นอนว่า ปัญหาเดิม ๆ มันย่อมเกิดขึ้น ทำให้ท้อแท้ได้ง่าย เพราะวิธีการเหล่านั้น ยิ่งทำยิ่งเหนื่อยจริง ๆ (เหนื่อยใจนะครับ) แต่พอกลับเข้าไปประชุมในระบบก็ได้กำลังใจฟูกลับขึ้นทุกครั้ง แต่พอออกงานประชุม ก็ห่อเหี่ยวเหมือนเดิม ทำไมหนอ ชีวิตของนักธุรกิจช่างรันทดเช่นนี้
ทั้งเพื่อนที่คอยแซวอยู่ตลอดเวลาเจอหน้า ว่า “รวยรึยัง” ,”ขายดีมั้ย”,”ขายอะไรว้าาา…ขายผ้าอนามัยหรอ” ประโยคสุดท้ายนี่เจ็บใช่เล่นนะครับ
หลังจากกลับมาทำวิธีแบบเดิม ๆ พอโทรนัดหมายผู้คนมางานประชุมตามโรงแรม ผมก็คิดอยู่อย่างเดียวว่า “เขาจะมามั้ยน้า” คอยชะเง้อมองประตูเข้าห้องประชุมบ่อย ๆ ดูนาฬิกา เป็นร้อยครั้ง ว่า“เขาจะมาทันมั้ย” และแล้ว คนเหล่านั้น ก็ไม่มา ชีวิตในการทำธุรกิจเครือข่ายของผมคือ การชินหูมากกับคำว่า ปฏิเสธ เช่น “อยากทำนะ แต่ไม่มีเงิน”,”ไม่ชอบงานแบบนี้ ไม่ต้องมาชวนอีกนะ”,”ไม่รู้จะทำได้รึเปล่า รอดูเธอก่อนว่าจะทำได้มั้ย” คุณหล่ะครับ เจอแบบนี้มั้ย? กับชีวิตประจำวันของการเป็นนักธุรกิจเครือข่ายของท่าน
ท่านเคยคิดน้อย อกน้อยใจแบบผมมั้ยว่า “อัพไลน์เก่ง ๆ ก็อยู่กรุงเทพโน้น ต่างจังหวัดอย่างเรา ก็คงต้องดูแลตัวเอง” แต่ก็ได้กำลังใจจากในระบบสอนงาน ว่า คนที่เก่งจริง ต้องไม่พึ่งอัพไลน์ ทุก ๆ ครั้งที่มีงานประชุม ผมมาคนเดียวซะส่วนมาก ได้แต่นั่งมองดูคนอื่นๆ เค้ามีแขกมาด้วย คอยหลบหน้า คนนั้นคนนี้ เพราะตัวเราเอง ไม่มีแขกมาด้วย โอ้ ทำไมช่างเลวร้ายแบบนี้!
พอหลังจากนั้นไม่นาน ก็เริ่มขาดทุน จนจำต้องเลิกทำ จะทำต่อได้อย่างไรหล่ะครับ เพราะว่าขาดทุนแล้ว ยืมเงินพ่อแม่มา สูญเปล่าซะหมด นี่ก็ถึงจุดที่ผม ล้มเหลวครับ
ผ่านมา ช่วงเวลา 1 ปีที่ผมเลิกทำธุรกิจเครือข่ายและแทบไม่อยากกลับไปทำอีก เพราะไม่อยากทำ ไม่อยากเจออะไรแบบนั้นอีก
ทางออกอยู่ใกล้ ๆ แต่มองไม่เห็น
แต่อยู่มาวันนึง ผมได้ค้นหาข้อมูลเรื่อยเปื่อย ใน Internet แล้วได้พบกับ ความลับบางอย่าง แต่ในตอนแรก ผมไม่ได้ใส่ใจ เพราะกำลังรอแผลในใจให้มันทุเลาลงเสียก่อน จากนั้นไม่นานก็ตัดสินใจ กลับมาอ่านความลับนี้อีกครั้ง และเริ่มศึกษาเป็นอย่างมาก เพราะมันคือทางออกของธุรกิจที่เหมาะกับปัจจุบันนี้มากที่สุด ผมได้รู้จักชื่อของระบบนี้ว่า ระบบไม่มีวันล้มเหลว จากแต่ก่อน ทำยิ่งทำธุรกิจนาน ๆ เข้าก็ยิ่งเจ็บปวด แต่ระบบนี้ยิ่งนานวัน มันยิ่งทำให้ผมมีความสุขและมีความตื่นเต้นขึ้นเรื่อย ๆ ในทุก ๆ ครั้งที่ลงมือทำ
เพราะมันสามารถดึงดูดผู้คนให้เข้ามาหาเราแทน แทนที่เราจะออกไปไล่ล่าผู้คนในแบบที่เราเคยทำมาตั้งแต่ในอดีต และที่สำคัญผมไม่ได้เจอกับคำว่า ปฏิเสธ อีกต่อไป มันทำให้ผมเลิกเจ็บปวดกับธุรกิจเครือข่าย MLM ได้ และผมเชื่อว่า ท่านก็อยากมีประสบการณ์แบบนี้เช่นเดียวกับผมเป็นแน่ ตอนหน้าผมจะเริ่มเผยความลับนี้ให้ท่านฟังแบบค่อยเป็นค่อยไป
บทความต่อไปที่แนะนำให้อ่านคือ เรื่อง ทำอย่างไรให้มีแต่คนวิ่งเข้ามาขอเข้าร่วมธุรกิจกับเราเองโดยที่เราไม่ต้องเอ่ยชวนเขาแม้แต่คำเดียว (ภาค 1) คลิกอ่านได้เลยครับ
ถ้าท่านเคยมีความรู้สึกเจ็บปวดอะไรที่ท่านมีเหมือนกับที่ผมเจอ คอมเมนต์ของท่านมีค่า ยิ่งกว่าสิ่งใด ถ้าคุณมีความเห็นอยากแสดงออกให้ท่านอื่น ๆ หรือผมทราบอย่างไร ขอให้คุณเขียนความรู้สึกของคุณผ่าน Comment Box ด้านล่างนี้ครับ
แด่ความสำเร็จของคุณ
ณัฐวุฒิ สืบนันตา
“นักธุรกิจเครือข่ายที่เจอแนวทางในการทำธุรกิจที่ยิ่งทำยิ่งมีความสุข”
เป็นเพื่อนกับผมใน Twitter http://twitter.com/nuttawut604
เป็นเพื่อนกับผมใน Facebook http://www.facebook.com/nuttawut.suebnunta
ดูวีดีโอต่าง ๆ ของผม ใน Youtube http://www.youtube.com/nuttawut604
รับข่าวสารต่าง ๆ จากผมใน Facebook http://www.facebook.com/mlmnuttawut
ปล. แบ่งปันความรู้ สิ่งดี ๆ ให้กับผู้คนที่ท่านรัก : ถ้าคุณรู้สึกเห็นด้วยหรือถูกใจและรู้สึกเหมือนผม ขอให้คุณเริ่มแบ่งปันทางออก แบ่งปันรอยยิ้มของความสุขในการให้ ด้วยการ Reweeting หรือ sharing บทความนี้ให้กับเพื่อนของคุณ ด้วยปุ่มข้างบนบทความ ทั้ง Twitter Facebookขอบคุณครับ
Loading ...